Pech!

De bedoeling was dat hier een foto van 2 kleine wurmpjes zou komen, de wurmpjes zijn vandaag precies 10 jaar geworden! Om precies te zijn vanmiddag om 15.30 en 15.38, achterstevoren, billetjes eerst! Knap van mij he? Helemaal zelf gedaan ook nog!

Nou ja, alle goede bedoelingen ten spijt, er is een kleine kink in de kabel. Gistermiddag onverwacht te horen gekregen dat de ouder-kind voetbalwedstrijd toch door zou gaan. Echtgenoot zou dat nooit meer op tijd halen, dus moeders met oudste zoon in voetbalkleding (wij moeten uiteraard voor 2 kinderen 2 ouders leveren). Ging allemaal prima, tot het moment dat ik uiterst sportief even aan wilde zetten voor een sprintje om één van die kleine rotjochies eruit te lopen.....nee dus! Voor ik het wist lag ik op de grond, wilde fluks weer overeind maar dat zou niet meer gaan.
Van het veld gestrompeld, het laatste stukje van de wedstrijd dapper glimlachend met een lichtelijk vertrokken bekkie op de bank gezeten en toch maar even naar de EHBO.
Jawel! Muts heeft een zweepslag!
Muts had niet moeten voetballen.
Oude mutsenlijf kan daar kennelijk niet zo goed tegen.
Heb nu een uiterst charmante vleeskleurige strakke kous aan, ben fanatiek aanhanger van Paracetamol en zit mezelf in een stoel te verbijten. Ik kan hier zooooo slecht tegen! En het doet nog verrekte zeer ook!

Foto van de kids ligt boven (2 trappen op), fototoestel met de foto's van de taarten ligt ook ergens waar ik niet bij kan. Kids zouden trakteren vandaag....gaat ook niet zoals ik/wij zouden willen. BAH!


There was supposed to be a post here on birthdaycakes and a picture of baby twins (today is their 10th birthday) and stuff but yesterday night I unintentionally became the clown of a parent-child soccermatch..I substituted the Husband, but this ole body was not entirely outfitted to sprint. After a quick visit to the ER (no George Clooney) I was diagnosed with a whiplash….
I sit, lie down, swallow painkillers and crawl around on crutches and lie down some more. No happy camper here!

Effe zitten...

Hijg puf...
Ik heb vandaag getableerd (?), suikerstroop gekookt tot soft ball stage (?) , zijkanten van springvormen wel ingevet en ook een keer niet. In een mega-pan soep geroerd. Eiwitten geklopt, hete siroop erbij gegoten en weer geklopt tot afgekoeld (of zoiets). Hiep hiep hoera voor de standmixer, je zult dat toch allemaal met de hand moeten doen. Nu zet ik het knopje op een standje en kan vervolgens een kop koffie opdrinken. Ondertussen met argusogen volgend wat er in die kom gebeurt, dat dan weer wel. Ik ga hem straks even over zijn stoere rechte ruggetje aaien.

Woehaaaa, op dit moment (à ce moment ci) gaat mijn echtgenoot met zijn lieflijke maat 44 vlak naast mijn taarten op de buffetkast staan, even mijn taart redden. (Echtgenoot: nee hoor schat, ik ga écht niet op je taarten staan). Nee, wat scheelt het? 5 centimeter? Is mij iets te weinig...
Waarom mijn echtgenoot op de kast staat? Hij is slingers aan het ophangen. Asvanweges dat de tweeling morgen hun verjaardag viert. Ze zijn dinsdag écht jarig maar morgen is het alvast feest.

Ik heb dus vandaag twee (2) taarten gefabriekt. Op bestelling. Voor de donkerharige, bruinogige een blanke cake met fruit, voor de blonde blauwogige chocola, véél chocola. Want uiteraard verschillen hun smaken. Zucht. Wil je weten hoe dat ging? Ik ga het je toch vertellen, let op:

Zoon 3: Mam, ik wil eigenlijk zo'n gewone, echte taart met van die heleboel verschillende fruit erbovenop én met aardbeien en zo'n soort slagroom.......stilte.......dan haal ik dat andere fruit er allemaal wel af want dat lust ik toch niet en dan eet ik de aardbeien wél op. Kijkt met een schuin oog naar mijn gezicht, zegt dan: misschien kun je dan ook wel alleen aardbeien doen.

Zoon 2: Heeft al dit gedoe een beetje afgewacht en bekeken en zegt vervolgens: Mam, voor mij hoef je niet zo moeilijk hoor (Mam denkt Oh chips, tóch 2 taarten). Ik wil gewoon wel chocola en dan geen pudding hoor, maar er mag wel iets anders tussen......en oh ja.... kan er dan ook zo'n korstje chocola op?

De eerste de beste die hier morgen binnenkomt en zegt: "Meid je bent hartstikke gek, had je niet gewoon naar de bakker kunnen gaan" heeft een probleem! (Mam?!)
Als diegene dan vervolgens nog zegt: "en er staan geen kaarsjes op!" komt helemáál niet verder dan de drempel! (Maham!?).

Make believe... Zullen we doen alsof?

Let's pretend. Let's pretend it is the end of May and the weather is as gorgeous as it should be in May. Children are playing a final round of hide and seek before bedtime, parents are enjoying their cup of coffee, their faces turned to the last rays of the sun. The harsh truth: I'm wearing my boots again, the kids their fleece sweaters. It's raining 26 hours a day. So we dined outside, made a fire, roasted some marshmallows, and had our coffee (with a little splash of something good to keep warm).

Weet je, we doen gewoon net alsof. Net alsof het eind Mei is en net alsof het prachtig zomerweer is. We eten gewoon lekker buiten, daarna steken we de vuurkorf aan, de kinderen spelen nog even en roosteren marshmallows. Intussen genieten wij van een kop koffie (met een scheutje lekkers erin om warm te blijven), kijken af en toe naar de lucht. Niet om de laatste stralen van de zon op te vangen, maar om te kijken hoe lang het nog droog blijft.

Semolina bread (2)

Several days ago I finally made the semolina bread following the recipe Lindy provided. The photo isn't too good, I decided to wait till the next morning to have better lighting but came in the kitchen just in time to find three boys happily munching away and the Husband with the breadknife in position. Whew! Too much adrenaline too early in the morning.
I don't know much about differences in flour here and in the States, not from experience at least (where are those tickets for that trip to the States, I need to compare and blog-buy equipment and buy, buy, oh, well, stuff! King Arthur here I come! Please enroll me in one, no, make that all of your classes) . I tried to make a picture to show the texture of our Dutch white breadflour on the left and the semolina on the right.
Furthermore I managed to make the usual 12 hour biga into a 36 hour biga. I simply forgot it's existance. There, now you know why babies cry! So that you don't forget they are out there. Although I hereby solemnly declare I have never set one of my babies in the windowsill.

Digress? Who? Me? From semolina to Dutch mills to Vermont and babies?

Ok, I made the bread, it lasted exactly two hours and that means it is seriously good. It even got raving reviews from a bunch of 14 yr-old classmates. (Breadbox son nr. 1, they were only allowed to look, not to sample).
For the recipe, go over to Toast or for a slightly different recipe look at this one which was based on Beth Henspergers recipe. I think I like this one even better, because of the great crust and ovenspring.

Dark Chocolate

From the archives. Three out of my four boys in heaven. I tried to ligthen it a bit with zest of an orange but this is definitely a male cake, very dark, very moist and filling. One small piece I imagine can get you well into the afternoon. On a rainy afternoon, it was the first recipe from my newly acquired standmixer cookbook.
The result: mwah, it was good as long it was slightly warm from the oven. Once cooled, no more than a massive moist chunk of not-so-good chocolate cake.

Schoonmaakactie: na de badkamer, de oven

Indien u een oprechte propere huisvrouw bent, leze vooral niet verder. Voor alle andere stervelingen van wie de pizza’s lekken, de hartige taarten weleens overstromen en de pudding er gezellig naast blubt, presenteren wij u (tromgeroffel):

De tip van Kaatje.

Men neme: een pot groene zeep, een fles ammonia, een vuilniszak en een glazen schaaltje.
Men smere: met een flinke hand, (zie ook vorige post), groene zeep de bakplaten en ovenroosters in. Dat hoeft niet zuinig, het mag dik, afhankelijk van de mate van vervuiling. Eigenlijk zo dik als je je kruidenboter/tapenade op je stokbroodje zou smeren ware het niet dat je enigszins aan je lijn wilt denken. Zoveel dus.

Men schuive: de ingesmeerde ovenplaten en roosters in een vuilniszak en zet daar een glazen schaaltje gevuld met ammonia bovenop. De zak goed dichtbinden en een nacht buiten laten staan. (Of twee…).
De volgende dag buiten de zak openmaken, stap achteruitdoen, gezicht afwenden en flink hoesten. De roosters en ovenplaten met een groen sponsje/brillo sponsje nog even afboenen. Schoonspoelen onder de kraan, afdrogen en alles blinkt weer.

Dan mag je nu vervolgens het aanrecht schoonmaken, de vloer (want uiteraard geknoeid) het sponsje weggooien (want vol vet), je armen schoonmaken tot aan den ellebogen en schone kleren aantrekken, (of wilde je beweren dat je keurig een schort aanhad?), en een afspraak maken voor een manicure.

In English:
Hi I’m Baking Soda and I am your cleaning guide for tonight. (Insert toothpaste smile) This is what a 10 year old oven could look like. Your oven could look like this too. (and please don’t tell me your oven looks like this all year round…or you could be banned from this site forever). All you need is liquid ammonia, soft soap, a huge plastic bag and a small glass bowl. Spread the soap lavishly on your baking sheets, your ovenracks and put them in the bag, set the bowl filled with ammonia on top of your racks/sheets and close the bag tight. Let sit overnight. The next morning carefully open the bag, stand back, cough once or twice (foul smell!), and clean the racks and sheets with a scouring pad. Not much elbow grease needed. Speaking of grease; the blogreference is a tale about my little mistake yesterday night in which I grabbed a recently bought tube of showergel and thought it was a bodylotion…

Een verhaaltje voor het slapengaan....

Er was eens een groot meisje. Op een mooie zomeravond besloot het grote meisje om eens een keer op tijd naar bed te gaan. De walletjes en rimpeltjes ware de laatste tijd wel erg goed zichtbaar namelijk. Zowaar een goed voornemen en zo gezegd zo gedaan. "Weet je wat" dacht het meisje; "ik neem die grote tube créme mee die ik laatst gekocht heb".
En gezeten op de rand van het grote bed smeerde ze grote klodders creme op haar armen en benen. Je kon haar zachtjes horen neuriën, ze was zo goed bezig. Alle droge plekjes werden voorzien van een fikse laag créme. TIjdens het smeren viel haar wel op dat de créme wat plakkerig aanvoelde op de huid en ze wierp een vluchtige blik op de tube. Ah, ja, natuurlijk, het is een créme in gelvorm, dat duurt wat langer voordat het ingetrokken is in de huid. Maar haar handen werden toch ook wel érg plakkerig van het smeren, en haar benen (die wel erg droog waren en dus voorzien van een dikke, dikke laag créme) nog veel erger.

In een flits herinnerde ze zich nog iets wat op de tube stond. Had ze daar zojuist niet iets gezien wat op "nettoyante" leek? En ... daaronder "detergente"? Haar Italiaans was een beetje roestig en het Frans ook niet zo dagelijks gebruikt, maar ze meende zich toch te herinneren dat dat iets te maken had met ......schoonmaken?
Met haar plakkerige handen reikte ze nogmaals naar de tube, ditmaal niet om nog meer créme te pakken, maar om de tekst voor de eerste keer goed te lezen.....

En ja hoor, daar was het, in kleine lettertjes achterop de tube: "Appliquer sur le visage et le corps sous la douche ou dans le bain". Het stond er zelfs ook nog in het Engels: "for shower and bath". Nou, dat was in ieder geval duidelijk. Hikkend van het lachen en strompelend met aan elkaar vast geplakte knietjes hinkelde ze naar beneden om haar echtgenoot te melden welk intelligent leed haar nu weer overkomen was.
Vanachter de laptop wierp de echtgenoot een verstoorde blik op de met een wittige waas bedekte ledematen van zijn vrouw, die inmiddels dubbelgebogen van het lachen onderaan de trap stond. Hij was aan het werk, druk bezig, wat was er nu weer? Er verscheen een voorzichtige grijns op zijn gezicht, en hij vroeg: Had je dat dan niet gezien? Je wist toch wat je kocht?

Heu....NEE? Bij de kassa. Aanbieding. Droge benen! Goedkoop! Smeren! Zag er wetenschappelijk verantwoord uit. Gel. Tous types de peaux sèches. Tube. Makkelijk doseren. Had ik al gezegd dat het een aanbieding was? In zo'n winkel met allerlei goedkope parallel-import artikelen.

Het grote meisje zag dat er niets anders op zat dan een grote douche-beurt. Het warme water stroomde en de douche-cabine vulde zich met stoom....en schuim...nog meer schuim....heel veel schuim. Het meisje was nog nooit zo schoon geweest. En zo wakker.....

Fast food...

This morning I promised myself a day of cleaning.... Nothing beats a thorough turn-out to blow away the cobwebs.

First thing on my list: the bathroom. This bathroom cannot be cleaned by the lady in the commercials who wipes along elegantly and smiles too....while wearing some kind of frilly dress and rubber gloves. No Ma'm. When I say cleaning I really mean the old-fashioned on your knees, scrub and chave your knuckles kind of cleaning. True: I expected some people to come and look at the bathroom, it needs refurbishment.
So tonight (did the floors, the kitchen and downstairs as well) easy mealtime.
Noodles, ground beef, lots of vegetables, home-made satéh-sauce and sweet and sour cucumber. I did get a bit over-ambitious....this huge amount will feed our family for at least two days! Yay!

Aspergetaart

De eerste asperges dit jaar, niet bij de boer vandaan maar gewoon uit de supermarkt. En zoals elk jaar weer twijfel ik. Zal ik vertrouwd gewoon met ei en ham en geklaarde boter....of zullen we toch maar iets anders proberen?
Gisteren de sprong in het diepe gewaagd, alhoewel iedereen die langs liep in de keuken daar zijn eigen mening over had. Echtgenoot: oh lekker, asperges, heb je ook nieuwe aardappeltjes? Zoon 1: oei lekker mam, asperges, maak je wel veel ei en ham? Zoon 2 en 3: Asperges? Moeten wij dat ook eten?
Ik riep dapper: we eten hartige taart met asperges. Allemaal. En dat is lekker.
Het antwoord uit vier monden: O.
En geloof me, dat kun je op veel verschillende manieren uitspreken.
Ik had bladerdeeg aan de rol in de vriezer dus dat was erg gemakkelijk maar je kunt natuurlijk ook die vierkantjes aan elkaar plakken en uitrollen zodat het in je vorm past. Of....zelf maken..... ahum.

Verder:

2 gesnipperde uien
300 gram ham, dikke plak in kleine blokjes
4 stengels pak soi, heel fijn gesneden
beetje boter

1 kilo niet zulke dikke asperges
3 eieren
melk
handje versgeraspte parmezaanse kaas
handje geraspte boerenkaas
peper, zout , nootmuskaat
paneermeel

Asperges koken, niet helemaal gaar want ze garen nog in de oven. Uit laten lekken, en in kleine stukjes van 5 cm snijden. (Schillen, onderkantjes en kookvocht niet weggooien: aspergesoep!).
Uitjes zachtjes bakken in de boter, paksoi erbij en eventjes kort smoren, ham erbij en kort meebakken. Bakvorm goed beboteren, bladerdeeg erin en met een laagje paneermeel bestrooien. Dat mag best de bodem goed bedekken, de asperges laten nog een hoop vocht vrij en dan wordt je bodem zo klef.
De eieren loskloppen, peper, zout, nootmuskaat erdoor, beetje melk erbij. Ik kan niet precies aangeven hoeveel, net zoals met de kaas, ik doe dat altijd op het "heilige oog". Wat je zoekt is een papje dat straks de ingredienten zal binden en de vulling van de taart smeuiig genoeg maakt zonder dat het gaat "lopen".
De bodem vervolgens vullen met de helft van het ui-ham-paksoi-mengsel, daar de aspergestukjes over verdelen en dan de rest van het groente-mengseltje erover. Het ei nog even goed roeren en erover gieten. De kaas evt nog even gelijkelijk verdelen met een vork.

40 minuten in de oven op 200gr. Ik had hier een groene salade bij en lekker brood.

Hmm, 't is natuurlijk wel handig als ik een beetje vertel hoe het smaakt? Voorzichtig aan met zout, de ham en kaas hebben al veel zout in zich, verder is het een ideale taart voor asperge-beginners, de asperge smaak is wel aanwezig maar niet overheersend, het knapperige van de bladerdeegrand is een lekkere combinatie met het zachte van de ham en asperges. Dit zou ook lekker zijn met zalm en kervel, dan zou ik alleen de kaas weglaten en vervangen door bijv. een beetje creme fraiche om het lobbig te houden.

Kiss a lemon

And be happy!

Three weeks ago I started a lemon scented olive oil. It's ready now and kissable. The idea is from Ivonne at Cream Puffs in Venice and she posts about it here in a series dedicated to the lemon.

Basically all you need is a lemon and a cup of extra virgin olive oil. The one I used was a bit grassy (yes it should be greasy, grassy as in green) next time a will use a milder type oil. Tonight there will be a aspargus torte and I think the oil will find a place...

I copied the recipe, but please check out Cream Puffs!

Lemon Oil
Recipe from Lemon Zest by Lori Longbotham.
1 cup extra virgin olive oil
3 tablespoons finely grated lemon zest (try and use unwaxed lemons if you can find them)
Pour the olive into a jar with a tight-fitting lid. Add the lemon zest and seal the jar. Shake well.
Refrigerate the oil and lemon for at least three weeks. Once or twice a day give the jar a shake. If the oil hardens in the refrigerator, simply take it out and let it sit for a bit at room temperature and it will return to liquid form.
After three weeks, strain the oil through a sieve. Pour the oil into a jar and store in the refrigerator. It's now ready to use in salad dressings, with vegetables, or however you choose.
Enjoy!

Daim cookies

Ah! The Ikea experience! The way those big yellow bags welcome you at the entrance, the red route you are advised to walk, the affordable prices, the I-don't-really-need-it-but-hey-let's-take-it-anyway, the 2 coffee for 1, don't forget the gravad lax pistolet, the kitchen equipment, and then behind the check-out, the Swedish shop. Let's have some knäckebrot, cookies, the hot dog or ice-cream for the kids. Mom I get to make my own cone! And sometimes a big bag of Daim chocolate-caramel candy! This time I had an excuse, I faintly remembered I had seen a recipe somewhere. Nic from Bakingsheet has made Daim drop cookies. I followed the exact same recipe so if you would like to make these too, please check out Bakingsheet. Bonus, the cook gets to eat the left over candy, you know, just to make sure you can tell the difference in texture in the cookies and the original..... PS: American sized cookies and American sized quantities....Made a batch tablespoon sized and the rest teaspoon size and I have enough cookies to share and share and share!

I hope Blogger is doing it's thing today, I've been trying to upload this for two days now and so far I've lost content, photo's, and connection...

Medieval Kitchen

This is the kitchen in the basement of the castle in Vianden, Luxemburg. No counterspace, but look at those hearth! I love to see these old kitchens, and find myself imagining how the women would work here, what they would cook. Try to smell the wood and the hams hanging to dry....
(If you would like to see a really impressing kitchen, try Kasteel de Haar at Haarzuilens -in English- ). We visited the castle in Vianden during our 4-day trip in Luxemburg.
After walking back the steep winding road down to the village, we deserved kaffee mit kuchen, or coffee with strudel. Do I have to confess here that I scraped everones plate for the vanillasauce? If you are interested in antique and medieval cuisine I recommend you visit Cristianne Muussers website Coquinaria, where she shows recipes from the culinary past.

Lemon squares

Ben weer terug van een paar daagjes weggeweest. Onder het kopje: ik ging op reis en nam mee: een brosse koekbodem, bedekt met lemon curd.... Ik had nog een citroen liggen (van die kip) en die moest natuurlijk nog even op, heb er het volgende recept mee gemaakt:

Bodem
150 gr bloem
90 gr koude boter in stukjes
50 gr poedersuiker, gezeefd

Toplaag
2 eieren
175 gr fijne tafelsuiker
geraspte schil en rasp van 1 grote citroen
1 el bloem
1/2 tl baking soda
evt. poedersuiker om te bestuiven

Oven voorverwarmen op 180, ondiepe rechthoekige bakvorm (30x20) bekleden met bakpapier (echt doen, het is er anders niet uit te krijgen! laat het bakpapier aan de korte kanten iets uitsteken, dan heb je een handvatje).
Bloem, boter en poedersuiker in keukenmachine (of met twee messen in een kom) mengen tot samenhangend mengsel (lijkt een beetje op broodkruim) Druk gelijkmatig aan op de bodem van je blik, gebruik hiervoor de onderkant van je cupmaatje bijvoorbeeld. Bak in 15 min. goudbruin. Af laten koelen in het blik!

Maak dan de lemon curd door de eieren in een kom schuimig te kloppen, voeg in kleine beetjes de suiker toe, steeds goed kloppen. Citroenschil, sap, bloem en baking soda toevoegen. Mengsel over de afgekoelde bodem gieten en in 20 tot 25 minuten stevig bakken en goudbruin. Het zal eerst gaan rijzen en daarna...weer instorten. Werk met een mes voorzichtig de zijkanten los en laat afkoelen tot bijna lauw. Uit de vorm halen en in repen of vierkantjes snijden. Evt bestrooien met poedersuiker.

En ze zijn lekker! Ik ben eigenlijk helemaal geen zoetekauw, koekjes bak ik om te kijken of het me lukt en dan mogen de kinderen ze opeten.....maar deze.... bij de eerste hap denk je dat het eigenlijk te zuur is en dan proef je de combinatie met het koekdeeg, heerlijk! Zoals zoon no 3 opmerkte: een beetje zoals die napoleon snoepjes maar dan romig en ook zoet. Beter kan ik het niet omschrijven.

Lost and Found

Do you remember this post? I lost the diamond in my engagement ring that day, on October 21. Today is May 2 and I just returned from the jewellers. (Don't know what took them so long..)

Now look again...

And this is what happened: During the second week of April, son nr. 2 came in from the frontyard and cried: "Mom, look what I found!" and out of his clenched fist rolled this little glimmering stone. Busy cooking I glanced in his direction and thought oh well, another "boys treasure"..... then I looked again and a small hope was forming in my mind...could it be? Together we looked again, held it against the light, tried to scratch it with my nail, finally tried to fit it into the empty ring...and it fits beautifully!!! Is this for real? Would it be?

Can you imagine to find such small treasure after 5 months? All these windy months of rain, snow, blowing autumn leaves, playing children... Sometimes you'll read stories like this in magazines and you go like Yeah right! Dûh! All I can say is: it happens, sometimes.....when you are real lucky (and have a 9-yr old, looking for a little screw he lost!)
His choice that day: