Post from afar....

Hellooooo,
We are still in Johannisholm near Mora and the reason I am sitting here is because we misread the starting time for a hike...So we rushed the kids from their beds this morning, send them showering, a quick breakfast (very dry wholewheat bread in the supermarkets here!) in our clothes, our rucksacks packed only to discover that the hike wasn't going to start at 10.00 but at 15.00 hrs. Ahum!
And then there was this little pc....and some spare time....
So I am going to tell you that we survived one mean thunderstorm yesterday, with a real downpour of rain. And my selfmade awning did the job, although the original awning to which I attached mine leaks like... It was as wet inside as outside!
Other than that we have the most beautiful weather, sun shining, real bikiniweather. We have seen one (1) elk, beautiful beaverdams and a burrough, and did some minor trails.
The kids are having tremendous fun, building huts and participating in activities. Up to a few nights ago we were able to make a campfire every night but since it has been very dry campfires are prohibited. (Maybe tonight after this rain). You sure need the extra heat of the campfire at night, temperatures drop immensely at night. You are able to read your book outside till 23.00 hrs, no lights required. (You were right Larein).
All for now, this was my 30 minutes for 20 Kroner!
Bye

Almost done?

That'll be the day! Why is it that all these neat lists and organized thoughts come to a jumble on the day before ? As always I am left with odd bits and pieces that have to find a place in bags, the car or tenttrailer. Never mind we are avid readers (all of us) and that means a huge amount of books that have to come with us.. Camera's, novels, maps, Sweden info...
We will be travelling through Germany and Denmark and then cross the bridge between Copenhagen and Malmo, from there up the west coast via Göteborg along the Vättern-lake. We have booked a camping site near Mora where we will stay for 8 days, but other than that it is pretty much open where we will stay the rest of the trip. We are all looking forward to this, although son nr. 3 would like his parents to know exactly where we are heading...(Mom, you are joking right? You do know where we are going right?) Son nr. 2's only worries are the World Cup Finals tomorrow night: there will be some kind of bar where we can watch the match, they do watch football in Denmark don't they? Son nr. 1 is eh.. being very much the 12-yr old at the moment.
And for me? It is crossing lists, packing things, assembling travel lunch and breakfast, last minute cleaning the house (why is that? No one is going to use my clean bathroom!) and finally go to sleep not counting sheep but mentally going over the spaces in the tenttrailer and car...
Do you think we will need warm pyjama's in Sweden or not? Where are the fishing nets, do we need extra sunscreen, extra pair of shoes for son nr. 1?
Whoopee! Vacation!

So you'll know I will be gone for a while, but will be back blogging sooooooon! 

Voorproefje op de vakantie...

Dit was Italië vorig jaar...
Even een voorproefje van vakantiesferen.
Woensdagnacht: mega regenbui om ongeveer 4 uur 's morgens.
Ergens in mijn benevelde brein gaat er een alarmbelletje rinkelen, had ik niet gedurende de dag een enorme kuil gezien in het dak van onze hap-snap opgezette vouwwagen? Die vouwwagen die oudste zoon en ik hadden opgezet om in te pakken? Maar niet afgespannen omdat mooi weer, geen wind en och wat zal je je druk maken, het is tenslotte al warm genoeg…?
Ik kom half omhoog uit slapende toestand, schuif hoofd om het gordijn heen, uit het geopende raam, klim nog wat verder uit het raam, erg wakker nu vanwege verfrissende druppels op mijn hoofd en wat zien ik?
TWEE enorme kuilen in het dak van de niet afgespannen vouwwagen gevuld met regenwater!
Dat is geen goed ding.
Mits je natuurlijk in een tropisch droogte land woont en alle water moet opvangen. Dan is het een erg goed ding. Helaas, niet het geval.
Wat te doen?
Het volgende: flink veel stommelen en lawaai maken en net doen alsof je uit bed klimt, ondertussen mompelen: schat, ik ga even naar buiten om de vouwwagen vast te zetten. Resultaat: echtgenoot wordt wakker, mompelt e.e.a. terug. Ziet mijn verwoede pogingen aan voor echt (ha, had ik op gerekend, echtgenoot heeft –8) en zegt: lamaar da doe ik wel. Echtgenoot stommelt naar beneden. Ik laat me met een tevreden zucht terugzakken in mijn kleffe kussen, zie hem half slaperig 20 minuten later weer binnenkomen, afdrogen, in bed schuiven….
Lekker verfrissend zo’n zomers buitje. 

Eikels!

Soms zorgt de gemeente voor leuke verrassingen. Bij ons voor het huis staan 4 enorme eikenbomen. Al 50 jaar. Dat is leuk. Dat geeft sfeer. Dat geeft véél bladeren. Eikenbomen zijn niet van ons, maar van de gemeente. Dat is leuk. Wel de lusten maar niet de lasten. Zou je denken. Niet dus. We hebben het hier over de gemeente en in vrijwel alle gevallen is het zo dat de regels die voor burgers gelden, per definitie niet voor de gemeente opgaan. Als de takken des buurmans boom bij jou overlast veroorzaken, maak je een babbeltje met de buurman en vervolgens zorg je samen dat het weer goed komt. In een ideale wereld. Zo niet met de gemeente. In dit geval kregen wij een briefje in de bus van de opzichter (?) die dringend verzocht dat wij vóór 31 mei onze heg dienden te snoeien tot aan de perceelsgrens. Overlast voor voetgangers. Huh? Maar goed, wij snoeien die heg altijd keurig ieder jaar, maar aangezien het een beukenhaag is kan die pas laat gesnoeid worden en dan wachten wij ook altijd nog netjes tot alle vogeltjes hun nestjes verlaten hebben. Ik vond het een beetje flauw. (Heeft verder niets te maken met sluimerende irritatie van onze kant met betrekking tot dichtgegroeide rioleringen, blader en eikel-overlast, afgewezen bouwplannen enz. Echt niet).
Dus, ik ook een beetje blond, bel de gemeente en probeer op zijn Brabants/ Randstads een deal te maken. Wij de haag, jullie die bomen. Fout!!! Had ik toch even niet goed begrepen.

De opzichter kwam gelijk de volgende dag kijken. Ik denk vanwege de bomen, nee, hij kwam de haag controleren. Dus ik weer over die bomen, hij verbaasd maar hij was niet al te vervelend, we hadden het zelfs best gezellig. Ik nog koffie met appeltaart in de aanbieding gegooid voor de snoeiers en hij zou terugbellen. Ik in blijde afwachting, het zou goed komen. We hadden immers in goede verstandhouding een gesprek gehad?
Maar nee, het telefoontje kwam, de stemming was omgeslagen, het waren namelijk monumentale bomen! En daar werd niet aan gesnoeid. U mevrouw, hebt immers een monumentaal uitzicht. En trouwens, die bomen stonden er ook al toen u het huis kocht. En er was 2 jaar geleden al onderhoud gepleegd. Waarop ik verontwaardigd riep dat ik dat zelf ook kon, met mijn nagelschaartje. En ook nog even fijntjes de niet geplaatste draadmanden in herinnering bracht, de deuken in onze auto's ivm vallende eikels, de rekening voor 2x per jaar de goten vrijmaken, schade aan de lak, de overvolle groenbakken (rekening!) de ladingen bladeren die wij elk jaar weg moeten zien te werken. Advies: mevrouw, dat veegt u toch gewoon de straat op. Kijk dat heb ik nou nooit willen doen want dat vond ik niet netjes. Vond hij dat dat gewoon kon. Maar.... in de herfst kwamen ze nog wel eens kijken.
De herfst valt volgens de gemeentekalender vroeg dit jaar want gisteren stond tot mijn verbazing een mega-vrachtwagen met twee jongelingen in klimuitrusting voor de deur. Voorzien van kettingzagen! Geen opzichter te zien! Joepie! Ik zag mijn kans schoon. Glimlach, knipper, slijm, grijns en aanwijzen wat er allemaal af moest naar mijn bescheiden mening.
Kwam toch die opzichter weer kijken..... Al mijn suggesties weer teniet gedaan. Klimknul in de boom, opzichter beneden wijzen wat er af kon. Ik een meter achter de opzichter bij elke aanwijzing mijn hoofd schudden en met mijn armen 3 meter meer aangeven. Klimknul rolde zowat uit de boom van het lachen.
Opzichter weer weg, ik cola en appeltaart uitdelen, knullen zagen, ik blij.

Ik kon het niet laten, heb met mijn nagelschaartje wat rustieke eikenbladeren gered. Gaat een krans worden. Voor op de monumentale voordeur. Tijd genoeg om dat ook nog even te doen. Vannacht ofzo. 

Weet jij misschien.....?

Waarom mijn trap er uitziet alsof er dagelijks een contingent ME-ers overheen is gedenderd? Al na 6 jaar..terwijl ik toch zo duidelijk tegen de vloerbedekkingmeneren had gezegd dat het hufterproef moest zijn? Eigenlijk zag het er al na 5 jaar zo uit, maar ik ben een jaar “in denial” geweest zoals Oprah dat zo mooi zegt. Kijk ik Oprah? Zou ik in plaats daarvan niet iets aan die trap kunnen doen?

Waarom mijn badkamer er uitziet alsof datzelfde aantal ME-ers er dagelijks heeft geoefend op krakerspanden leegruimen? En dat al euh….6 jaar?

Waarom wij al 4 jaar plannen hebben om te verbouwen, en het nog steeds bij plannen blijft, en wij inmiddels het lachertje van het dorp en de vriendenkring zijn. Inmiddels wordt er steeds openlijker gegrijnsd als de vraag komt: Hoe is het eigenlijk met jullie verbouwing? Om jullie een voorbeeld te geven: in het vorige huis riepen we al 6 jaar dat we gingen verhuizen voordat het er eindelijk van kwam… En we woonden er al 13 jaar voordat we de badkamer boven prachtig gemaakt hadden, en toen gingen we verhuizen…..

Waarom “iedereen” dat gewoon “even” doet en dat nog geweldig uitpakt ook? Wist je dat er mensen zijn die zeggen: we gaan de badkamer doen. En dan vervolgens na een x-aantal dagen een prachtige badkamer hebben? Wist je dat er mensen zijn die zeggen: het wordt tijd dat we die trap gaan aanpakken en dat vervolgens ook doen? Van die mensen die verbouwen en na afloop een prachtig huis hebben dat er uitziet of het zo had moeten zijn? Brrr, ze schijnen er echt te zijn, sterker nog ik kom ze regelmatig tegen in hun glimmende keukens, badkamers, uit- en aanbouwen en dakkapellen. En mijn glimlach over hoe mooi het allemaal is geworden wordt steeds krampachtiger in afwachting van die ellendige vraag: zeg, hoe is het nou met jullie… De ellendelingen!

Waarom mijn grootste angst is dat wij zoiets doen en er dan achter komen dat het niet klopt, dat de ramen achterstevoren en ondersteboven in de nieuwe muren staan, we de stopcontacten vergeten zijn, dat in de praktijk blijkt dat dát waar we zoveel geld aan hebben uitgegeven helemaal niet werkt, we beter 10 cm naar links en 2 meter naar voren en en en…
Zou de oplossing zijn om ons op te geven voor een VT-woonwens? Win je eigen binnenhuis-architect ofzo? (Martijn blijf vooral thuis, dank u en u ook, architect die na een aantal diepe gesprekken waarin hij ons volkomen begreep kwam met een tonnen-tekening voor de beneden én bovenverdieping waar wij “slechts” beneden wilden verbouwen. Die meneer heeft een fijne vakantie gehad van ons geld). Inmiddels kijk ik fanatiek huizenprogramma’s, overweeg Stay or Go, ben zelfs jaloers op die pimp-je-huis-miep die huizen inricht -ontmanteld- om ze geschikt te maken voor verkoop (en in dezelfde handomdraai ongeschikt voor bewoning door gezin), ben ik in het bezit van ontelbare uitgescheurde/geknipte voorbeelden van hoe ik het wel zou willen hebben, eventueel, als we ooit…

Antwoord: heeft iets te maken met de baan van echtgenoot, onzekerheid over wat we nu eigenlijk willen en het ongelooflijke bedrag dat ermee gemoeid schijnt te zijn. Ik bak liever een brood, als dat mislukt voer ik het aan de vogels of aan mijn gezin en dan is het weg. Klaar. Veilig. Geen buikpijn (nah). Geen slapeloze nachten. Geen geplunderde bankrekening en kapotte dromen. 

The hunt for Lemon tart....part 4

Come on, sing along: "I heard it through the grapevine..."
The hunt for Lemon Tart still continues… Ivonne from Cream Puffs in Venice misplaced her Lemon Tart in Vancouver, Canada. Then after a thorough search by Tanna in a beautiful garden in Texas a sighting was reported in Dallas, but Lemon Tart disappeared there too, leaving –almost- no trail behind.
It looks like Lemon Tart has every intention of travelling around the globe, for the first trace of Lemon Tart was found in Austria! During the flight, or swim, it tripled and was seen on a plate in a garden in Vienna. Angelika from the Flying Apple did a sensible thing and went inside to make coffee, oh, for only just a minute. But alas, no finders keepers there either, cause when she returned to do Lemon Tart justice it had vanished again!
I wonder….. It appears Lemon Tart has many disguises. Could it be that I saw a yellow glimpse of something
delightful hiding in my raspberry bushes? Could it? Shhh, approach silently, we do not wish to scare it. Over there….careful now..

Go on, Bake my day…. gotcha! There you are, the little culprit landed safely on a plate.

Wait, wait, just a sec, let me get the kids, let them know we have a visitor from abroad and say Hi. Oh no! Can you believe it? Where in the world has Lemon Tart gone to now?


For the filling see Ivonne's recipe at Cream Puffs in Venice. For the pie bottom I used a yeasted dough that is used in Holland in a "vlaai" (Vlaai is pronounced like "fly" ) basically an openfaced fruitfilled pie, originally from the south of Holland.
This is the recipe I used, but there are richer as well as leaner versions:

250 gr ap flour
1.1/2 ts yeast
30 gr butter
1 small egg
75 ml milk
30 gr sugar

Mix, knead and let rise for about an hour or till doubled. Punch down and roll a circle, transfer to piepan and let rise for another 45 minutes. Before filling prick the bottom with a fork. I sealed it with a bit of my mango-strawberry jam. Fill and bake for 25 minutes, 190C.

Mango and Strawberry

Zaterdag marktdag...
Aardbeien, koolrabi, courgettes, paprika's, een kist (!) mango, sla, broccoli, en niet op de foto: 2 kilo asperges voor 3,--!
Echtgenoot staat nu -á ce moment ci- de asperges te schillen voor vanavond en zojuist heb ik geïnspireerd door deze foto aardbeien-mango jam gemaakt.

Aardbeien Mango jam

350 gr aardbeien
700 gr mango
450 gr geleisuiker
3 el citroensap
1/2 sinasappel geperst (of een paar druppels sinasappel aroma)
snufje gemberpoeder

Aardbeien schoonmaken en in kwarten snijden, mango's (manga?) schillen en in stukjes snijden. (Haha, dat is mij dus nog nooit gelukt, als iemand een goede tip heeft om rijpe mango netjes schoon te maken, ik hou me aanbevolen).
Alles samenvoegen in een grote pan en aan de kook brengen. Dit is voor het eerst dat ik geleisuiker gebruikt heb, en ondanks dat de verpakking zegt: 1 kilo suiker op 1 kilo fruit ben ik eigenwijs geweest en heb veel minder gebruikt, ik proef graag fruit in mijn jam en niet alleen suiker. Onder voortdurend roeren laten koken, afhankelijk van welke suiker je gebruikt een minuut of vijf voor de geleisuiker, iets langer voor gewone suiker. In twijfelgevallen: leg een schoteltje in de diepvries, als een druppel jam hier niet op uitloopt maar min of meer vast blijft -je kunt er rimpeltjes in duwen met je vingertop- is het goed.
Nogmaals ik weet nog niet of de jam met deze hoeveelheid suiker goed stijf wordt, maar in alle gevallen: hij is heerlijk! Absoluut geweldige combinatie van smaken. Ik heb alle lepels en de pan uitgelikt....

PS: oh ja, ik heb hiervan 4 potten jam, twee met stukjes erin en twee na het koken nog door de passe-vite (roerzeef) gedraaid en dus meer moes.

In English:
Strawberry Mango Jam
350 gr strawberries
700 gr mango
450 gr pectinsugar (or regular sugar)
3 el lemonjuice
1/2 orange juice (or a few drops orange extract)
snufje ginger powder

Proceed to cook like any jam or jelly recipe. I used a passe vite to further puree the fruit, you can also use a blender before you start cooking. This quantity makes 4 jars.
I have to admit I scraped the pot and cooking utensils and literally licked my fingers. This combination of fruit is just great!

I was planning on using the other mango for eating solely or may be a few jars of mango-date chutney but...it could be that there will be another pot of jam boiling tomorrow.

And..we scored 2 kilograms of asparagus for only 3,-- euros! Tadaaa, asparagus tonight with eggs and ham and baked potatoes, and strawberries for dessert, some vanilla icecream with strawberry-mango jam topping?
Summer is here!

PS: my dear familymembers insisted that I put this picture up. Please meet my new market help....the old ladies shopping cart...they will walk a few steps behind me from now on.

Probleem-eigenaar en Koninklijk meervoud

Over Kinderen en Problemen. Niet bang zijn, het wordt geen verhandeling over de grote valkuilen des kinderlevens, meer over die kleine niets-aan-de-hand-als-je-maar-oplet kuiltjes. Het punt is: ik let vaak even niet op. En voor je het weet is Hun probleem mijn probleem en zijn Zij allang weer verdwenen, leuke dingen doen en zit jij opeens met een Kwestie die verhoedt dat jij ook leuke dingen kunt gaan doen! Zoals daar zijn: de kwestie zoekgeraakte biebboeken, verdwenen agenda’s, wandelende rekenmachines, horloges, de eenzame voetbalsok, klussen in huis. En al die dingen beginnen vaak onschuldig met: Mahaaam, weet jij waar… En meestal weet ik dat ook. Vraag me niet waarom, maar tegelijk met het moederschap (durf ik hier te zeggen huwelijk?) ontstaat er in je hoofd een soort plattegrond van het huis met van die knipperende lichtjes. Elk lichtje geeft de plaats aan van een zoekgeraakt voorwerp. Die kaart (ken je de boeken van Harry Potter? Zo’n soort kaart stel ik me voor) stelt je in staat om op de meest uiteenlopende vragen antwoord te geven variërend van: op de kast op de overloop van de zolder, in de onderbroekenbak van je broertje (rekenmachine), onder de bank (eenzame voetbalsok), links achter naast de handdoeken in de badkamer. Maar soms, soms, weet ik het ook niet. Dan staat er een kind met van die hulpeloos opgetrokken schouders, dattie het écht niet weet. En of mahaaam dan niet even…. Want die rekenmachine is echt nergens te vinden, en hij heeft een wiskundeproefwerk en … Zelf komt hij dan met de oplossing dat hij wel even van een klasgenoot, tijdens het proefwerk, lenen enzo. Dat vind ik dan weer geen goed idee. En vervolgens ben ik dus als een idioot aan het zoeken naar zijn rekenmachine, het eerste half uur loopt hij dan nog vol goede wil achter me aan, hier en daar voor de vorm een kussen optillend, maar eigenlijk is het dan al gebeurd. Ik ben probleemeigenaar. Zijn probleem is mijn probleem geworden. En hij is weg, in ieder geval geestelijk niet meer aanwezig…leuke dingen doen.

Koninklijk meervoud (Pluralis majestatis) is een vorm die Echtgenoot bezigt. Noot van de schrijver bij de uitleg van Wikipedia: vervang “ik” door “jij”. (En eh…klik vooral ook even door naar de pluralis modestiae. Vervang dan wij door ik. Geinig) Dat is gewoon een andere vorm van Mahaam, maar het komt op hetzelfde neer. Gaat als volgt: mopper mopper, grumble –onverstaanbaar-, en dan: ze hebben de groenbak niet geleegd, ze hebben een verkeerde polis opgestuurd, de bank heeft gebeld, we moeten even bellen, we moeten even … vul in naar behoefte. Een subtiele variant (deze echtgenoot is al wat langer getrouwd) is: Weet je wat we eigenlijk zouden moeten doen…. En echt, ik probeer het nog met een: Ooh?? Maar ja, dan is ook hij al weg, leuke dingen doen. En ben ik vervolgens probleemeigenaar. Zijn probleem is mijn probleem. Ik ben ook al wat langer getrouwd namelijk.

Nou wil ik toch echt weten waar dat bieb-boek is wat we al 24 april hadden moeten inleveren: “Het dagelijks leven bij ons in de 12e eeuw”. Iemand enig idee? En als je dan toch bezig bent, kunnen we dan even de gemeente bellen voor die bomen? 

Peekaboo, Pike Place and earthquakes

My mom playing peekaboo with son nr. 1. (clever photo trick eh?) I think this was on a camping near Mammoth Hot Springs in Yellowstone...I think. Mom I need your help, we have to take some time to sit together and add places and dates to these pictures. I know you know all of them!


And this was one scary experience. Visiting the market in this beautiful old building at the Puget Sound side and browsing the stalls, we heard the tall glass windows rumble and the floor tremble. I heard local people scream, leaving their merchandise behind and run for the exit. It took only seconds before mother instinct took over, I literally shoved my husband and the children outside and positioned them in an open area so they would not be harmed by falling debris: stay there and keep the children with you! (loudly protested by Dear Husband) and dashed back in to retrieve my Mom and Dad who were still playing tourists and browsing the stalls.. I had to drag them out (Mom got bruises to prove), shouting: "Earthquake get out of here"! They wouldn't believe me, thought all these people were chasing a thief...
To cut a long story short, I was scorned by the adults all day long, because I had behaved silly, made something out of nothing, there was no earthquake. I couldn't convince them (almost in tears from shock: didn't you feel the floor roll, I felt in my knees, all these people shouting) so the next day I insisted we buy a newspaper. Et voilá, a 4.9 earthquake! Being the most powerful shallow earthquake to be recorded in decades along the Seattle Fault. True heroine I was, be it only in my point of view! Saved my family from a real earthquake (Okay no serious damage was recorded and the building was still standing but hey....). Hello Seattle!

We did enjoy Seattle though, saw the fishmongers at Pike Place Market play the audience, throwing -and catching!- large fish around, visited the Space Needle, and enjoyed the view.

Sun Valley, Idaho

Near Sun Valley. We visited the hotel and saw one of the ice shows and admired the fireworks.

Caution? Why? All that traffic, or do they mean watch out for that Dutch girl riding her bike with the twins in tow? We rented the bike and trailer and had lots of fun. To make our Dutch biking habit even more known we even did some minor grocery shopping. Lots of people smiling. All three kids loved riding in their roofed seats. We never saw these kind of cars in Holland, so as soon as we were back I started searching for one, but was horrified to learn that the only company that sold them asked over 400 Euros! As much I loved to be able to bike again with the kids this was too much money. Now, 10 years later they are all over the place and prices have gone down considerably but at the time it was an unique thing. Alas not for me.

The RV we rented was outfitted to sleep up to 7 people, but they clearly weren't thinking about two babies. After all, what crazy people would ever dream of flying all the way from Europe to Seattle with two babies and a toddler? Well, we did. A fair amount of preparation was spent on thinking of a solution how to make a bed for them they could safely sleep in while we were sleeping too....
This is what we came up with. Around bedtime we would put them to bed in the main large bed and when we prepared to go to bed ourselves, we would divide the bunk bed (made from the sofa + table area) into two separate babycots. With the help of a carseat the cushions served as divider. My dad came up with these fold-out contraptions he took with him in his suitcase (!) to ensure the footend of their beds so they would not crawl out there either!

Bath, hospitals, wolves and a lost boy...

On water..... Why spend a lot of water while you can bathe two babies in one tub? In this photo it doesn't look like they are having fun but believe me. The picture showing they had was vetoed by the now 10-yr old body-conscious twins. LOL

We started the trip in Denver ended in Seattle and tried to squeeze in as much national parks as we could. Paging the book I notice I never took the time to write comments with the pictures so I will not bore you with exact names and places... I simply don't know the exact sequence (sorry Mom, I know you do). We weren't digitalized at the time so I am taking pictures of pictures here, hence the poor quality. No scanner around here either. Sorry!

We did Yellowstone, even visited the hospital there (been there, done that and I got the t-shirt to prove it, see if I can take a picture of that one, yes it is still around!) due to my husband's illness; he was suffering from chestpains which we thought were strained muscles; ahum.... he was coughing so heavily he broke two ribs! It was here that son nr. 1 upon viewing all the animal heads on the walls asked one of the Rangers in the visitor centre -in Dutch- whether the rest of the bodies protruded from the other side of the walls.

In Yellowstone I saw one of the few wolves that had been re-introduced into the wild that year. We were informed by one of the Rangers there were only 6 wolves in the area (roughly half of the Netherlands). Typical: when you see a bunch of cars and people watching there is something special going on. So my loving family urged me to have a peek (don't know why it was me all the time, had a close encounter with a bison prior to this story...bison taking a peek round the corner of the RV while I was doing the same from the other side). There I was approaching the watching people and stood there for a while, trying to figure out what the heck they were looking at. Apart from the closeby beautiful dog resting on his front legs calmly looking at us I didn't see anything worthwile. I wondered why someone was so stupid to let his dog loose in the midst of a National Park but other than that, zilch! Asked around a bit, heard some noise about a male wolf that had been there and clambered back into the RV: "nothing here folks let's drive on, seems there was a wolf but it is gone now.....there wás this big big eskimodog though....Uhoh..... dog? Ehhh, I think I might have seen the wolf...we've been looking at eachother for quite some time....beautiful piercing blue eyes...no pictures, no...I'm sorry"
After all those years whenever this vacation is mentioned the story is still haunting me at family gatherings, seen any wolves lately? Did you get a picture? Tell us again, how beautiful it was.. Aaargh!

Thisis another picture I love, and there was a time I couldn't look at it without tears in my eyes, my little boy looks so forlorn in the intriguing grey landscape of Craters of the Moon National Park.