Camping memories

Kitchen activities are reduced to a minimum at the moment as is my allotted pc-time. The kids are claiming our one and only computer for their papers. Son nr. 2 has chosen Donald Duck (the magazine) as his subject and son nr. 3 is writing his memoires on camping.
Great excuse to browse our photo-albums and trying to remember all the fun things we did. I was amazed and quite pleased to hear how much son nr. 1 still remembered from our trip to the States. He was only three years old (almost four) at the time but still vividly recalled some of the sights and activities.
This is a picture of the mega-structure RV we rented on our second trip, the twins just celebrated their first birthday and we took my parents with us, so there were 7 of us.

Son nr. 3 used this picture to show he had been to America and travelled in a real "camper" (as we call them in the Netherlands). This really is a trip down memory lane for me. We used the back-carriers for the kids to feed them in, as a high chair and the wheels were ideal to roll the kids in and out the plane and airports. We had lots of people ooh and aah. They were on our backs during hikes and once I almost toppled over when I tried to feel the water temperature of a lake .... bent over, forgot all about the little one on my back and he almost slid out of his chair into the water.... Luckily he was strapped in! 

Belongs to yesterday's post...

Blogger is really getting on my nerves! Big time.
Can't get any photo up. Loosing comments. Eating posts. And overall slooooooow!
So, please act as if this photo is in the post below.
Thank you.

Sun, Sweets and Soccer

Temperatures are starting to soar! Finally summer is here. After weeks of rain and autumn weather we finally get to wear shorts, sleeveless tops and summer dresses, (for some of us accessorized with an ugly fleshcoloured fortified sock). Yes, I will wear it because when I don’t it makes peoples scream: O.M.G!! Look at you. What have you done to your legs! They are huge! Hm, why, thank you ever so much. This happened last Saturday when I decided to wear a dress without the stocking, no crutches, came to cheer my husband while he was participating in the annual tiny town “Sports day”. So much for being inconspicuous! Needless to say I only stayed for the 5 minutes it took to turn all heads to look at my legs after this exclamation. (You know, my legs are a part of my body I feel most conscious of, they áre huge even in normal days….let alone now). So I smiled, offered a short explanation and hobbled away, head high, shoulders square, tummy tucked in.

Sunday was the annual “meet and greet” with the husbands longtime study friends and their families, the kids play, adults catch up on news on family and business affairs, we picknick and have a really good time. I decided to bring some brownies to snack on. I baked, the Husband sliced (70 small pieces, he counted!) and they disappeared in the wink of an eye. Must have been good!

Marbled Cream Cheese Brownies
Cream cheese mix:
85 gr cream cheese, room temperature
2 tbs butter, room temperature
60 gr sugar
1 egg, beaten
1 tbs ap-flour
vanilla flavouring
Mix cream cheese and butter till soft and fluffy, add sugar and mix till smooth. Add egg, flour and flavouring and beat.

Brownie mix:
4 oz chocolate
110gr (1/2 cup) butter
2 eggs
1 ts vanille-essence
190 gr sugar
salt
60 gr ap-flour, sifted
Melt chocolate and butter (au bain marie or microwave), whisk till smooth and let cool a bit before adding eggs one at a time. Add vanilla, sugar and salt and whisk. Gently add the sifted flour and stir till smooth. You could add nuts if you would like to.
I lined my pan with buttered foil for easy access, and scooped 2/3 of the batter in. Then proceed with the cream cheese mix, try to spread/pour the mix evenly over the batter. Top with remaining brownie batter. Pull a knife through the layers of the batter in zigzags or swirls to create a marble effect. Bake for 35 minutes or test with a skewer, it should come out slightly moist. Cool in the pan, then using two ends of the foil as handles, lift out of the pan.
This recipe fills a 20x20 cm pan. I doubled (almost tripled) the recipe to fill a 40x25 cm pan.

Result: great fudgy brownies with a smooth touch from the cream cheese! Definitely a keeper!

And......we won our first game in the Fifa 2006 Worldcup!! Not overly convincing but hey, we won! Todays matches: Italy-Ghana and United States-Czech republic as well as Australia-Japan I think I'll cheer for the Aussies as they have Dutchman Guus Hiddink as their coach.

Dancing with the stars...

Ik dans momenteel door het leven. Ik heb mezelf een geheel nieuwe variant van de Cha Cha Slide machtig gemaakt. Doet u even mee? Kleine stap gezond been, nog kleinere stap gezond been én sleeeep dat andere been. Let wel: het minder gezonde been dient in een stand te worden gezet die ik nog het best kan omschrijven als: de ijshockey stick stand, hierna te noemen IJSS (het wordt mooi weer trouwens leuk he?). Hierbij is het been de stick en de voet het platte schuine gedeelte. Bijkomend voordeel is de hoeveelheid stof die met IJSS kan worden meegesleept. Opmerking: zorg dat u vooral verschillende routes door het huis loopt heen en terug zodat een optisch schoon effect u deelgenoot wordt. (De opwaaiende stofbollen schuift men met een fikse zwaai onder de bank: chachaslide kick).

Als u dit eenmaal onder de knie hebt (haha) kunt u beginnen aan een kleine variant. Dat is een bukpauze tussen twee opeenvolgende passen. Ooit afgevraagd waarom zoveel moeders zo soepel zijn vanuit de heupen? Nee, dat heeft niets te maken met bevallen, dat wordt langzaam getraind in de jaren erna. Men bukt namelijk zo regelmatig om rondslingerende voorwerpen op te rapen dat de soepelheid een deel wordt van jezelf. Hieraan herkent men ook de moeder: blik naar de grond en schuifelende passen, (legoblokjes, knexstokjes, kinderhandjes/voetjes), en af en toe een stokkende beweging (limonadeplas op de grond, plakt).
Vanmorgen zo onverstandig geweest om mij eerst naar beneden te begeven vóór het douchen. Ai, dom. Nu moest ik nogmaals die trappen op. Op weg daarheen, chachaslide, buk, kick. Naarmate de kinderen groter worden verzamelen de voorwerpen zich op een hoger niveau, namelijk alle platte horizontale delen van het huis, zoals daar zijn tafels, stoelen, kast, aanrecht, traptreden. De oogst van vanmorgen: melkbekers, bordjes, donald ducks, schoenen, deksel gelpot, koffiebeker, trui, mes en vork, gymtas en toen was ik alleen nog maar onderaan de trap. Chacha slide buk kick.
Trap: wc-rollen, fles wc-reiniger (door moi neergezet in de hoop dat iemand.. dúh)
Badkamer: tandpasta, gelpot zonder deksel (hee!), dop tandpasta, tandenborstels, handdoeken op de grond, lege wc-rollen.
Chacha buk, buk, buk, slide onder de douche.
De rest zal ik je besparen.
Er schijnt een file te hebben gestaan op de A2 vanmorgen….stond echtgenoot denk ik in….vrachtwagen gekanteld met lading grind….hadden de hele ochtend nodig om het op te ruimen….kunnen ze hier ook niet langs komen? Alhoewel, in dat tempo…. Kan ik zelf sneller.
Cha Cha slide op de bank met boek.

Luifel

Luifel is geen vervoeging van het woord lui.
Ik weet het zeker
Echt.

Het idee was leuk, we gaan naar Zweden op vakantie. Met de vouwwagen. Flexibel. Rondtrekken. Dat betekent dat je relatief veel tijd kwijt bent aan het opzetten en afbreken. Dussss is het handig als je dat zoveel mogelijk weet te beperken zonder al teveel comfort/ruimte te verliezen. Zo'n voortent opzetten kost gewoon een hoop tijd, om nog maar niet te spreken over het afbreken. Zonder is het geen doen met zijn 5-en. Áls het rotweer is, is het wel prettig dat je toch droog binnen kunt komen en niet rechtstreeks vanuit je bed een modderpoel instapt.

Nou ja, we zijn een beetje gaan denken, rondkijken, informeren en ergens in een onbewaakt moment bedacht dat de bestaande kleine luifel wel even eigenhandig vergroot kon worden. En och, dan kunnen er natuurlijk net zo goed twee zijwanden bij. Ik bedoel, laten we eerlijk zijn, dat zijn niet meer dan twee lappen stof. Toch? Zou ik er eigenlijk wel een raam in willen. En slikranden.
We zijn nu een aantal ingewikkelde berekeningen verder (lengte voor de breedte, verdekt stikken, engelse naden enz.) en de luifel is vrijwel klaar, de zijwanden ook. We hebben lang moeten wachten voor we konden proefdraaien en uiteraard bleek toen dat de luifelstokken niet voldoende waren. Zucht! Dus even puzzelen en we gebruiken nu een gedeelte van de voortentstokken. Alsnog mooi strak. Tot zover de luifel bijna prima.

Maar dan die ^#$%^-zijwanden!
Hebben jullie dat ook weleens? Dat je in je hoofd al helemaal voor je ziet hoe geweldig prachtig het allemaal gaat worden? En hoe dan het uiteindelijke resultaat zwaar tegenvalt?
Tsja, laten we het er maar ophouden dat het er uitziet alsof ik met mijn moeders tafelkleden aan het huttenbouwen ben. Niet leuk. Dus dat vergt nogal wat aanpassing. Maar niet nu. Voorlopig.

En voor de hele heldere types: nee, helaas, de vouwwagen is heel oud en een luifel is niet -meer- te koop. Ook niet op Internet. Denk ik toch. En mocht het wel zo zijn......dan wil ik het niet weten.

French Toast or Bread pudding?

This was made quite some time ago and it was something I hesitated to blog about. Not because it wasn't good (seriously, dangerously good), not because I didn't like the picture but simply because the recipe is borrowed from Ivonne at Cream Puffs in Venice . ::Gasp!:: Again?:: Can't I think of something myself, am I just blogging to blog and steal someone else's good ideas? Eh, yes to the first question, might be to the second and gosh no, I never would. (At least I give credit ;-)). As I am not allowed any kitchentime at the moment (although I escaped my family's attention and managed to bake two breads yesterday), and only 1 hour of computertime (all about not standing on or dangling the darn leg) I revert to my archive and this one was screaming for attention.

2 cups (low fat) milk (used a little more)
2 tbs lemon zest 5 eggs (I used medium)
1 ts vanilla extract 1/2 cup egg nogg (advocaat, the thick version)
1/4 cup packed dark brown sugar
4 tbs butter
bread to fill yr pan (as I made this right after Easter, I used a combination of left-over bread including cinnamon raisin, Moroccan purim bread and plain white and sliced it in long narrow stripes)

Bring the milk just to a boil. Remove from the heat and add the lemon zest. Allow to steep for 10 minutes and then pour the milk through a sieve to remove the zest. Allow the milk to cool for an additional 15 minutes. Whisk together the eggs and vanilla extract. Add the milk and eggnogg and whisk well. I used a well buttered brownie pan, size 20x30 cm and just as much bread I needed to really fill the pan to the rim. Bit pushing and pressing needed here. Then proceed to pour the mixture over the bread, give this time to soak well and pour on.
At this point of time you could refrigerate the dish overnight so you can enjoy at breakfast. Instead I let it sit on the counter for a couple of hours and served as a dessert with coffee after a light meal. (Stress light here!).

For baking, preheat the oven to 350 degrees F. I melted the butter and mixed in the brown sugar (Used less of both than stated in the original recipe) and drizzle or spread over the bread. Bake for approx. 1 hour or test with a knife. I promise, this is soo good. The lemon makes for a fresh aromatic touch which accomodates the sweet eggyness of the eggnogg/milk mixture (wow, a lot of ggggg's here).

Kadootje!

Kijk, dit vind ik nou leuk! Ik heb mezelf een abonnement kado gedaan op de Knip (jeweetwel dat patronenblad) en een groot deel van de aantrekkingskracht van het abonnement was deze panini-maker. Eigenlijk vond ik het onzin, zo'n abonnement, maar ik heb mezelf overtuigd dat dit toch wel een hele goede deal was. Én een jaar lang de Knip thuis én gratis een groot roostergeval. Ons tosti-apparaat lag lichtelijk uit elkaar dus extra excuus. En nu staat er dus zo'n glimmend apparaat in huis. En dat ding is groot!! Ik kan nu voor het hele gezin tegelijk een tosti maken, maar ook vetvrij hamburgers, kipfileetjes, noem maar op. (Stokbroodjes, bolletjes, wraps, oh ik zie zoveel mogelijkheden) Maar niet nu. Been. Bah. Nog even naar kijken dan maar.

A little present. I recently subscribed to a monthly magazine with sewing patterns (yes, I still try to make some of my clothes, just for fun and a little originality at low cost) and the panini-maker came with it for free! I figured this was a really good deal.
It is slightly bigger than I imagined it to be...so far I've been only looking at it from a distance. Leg. Blergh!

Pottery

Yes it's lasagna, but focus point here is this beautiful piece of handcrafted pottery. We bought five of these when vacationing in the Provence, France. We visited this village, all small steep streets, beautiful views and lots of small craftsmen workshops. Paintings, pottery, needlework, fabrics, ceramics.... Fell in love with these immediately but tried to be sensible.... Upon the third passing we decided to at least buy these as a preliminary birthday present. But all the items in this particular shop were just so lovely....
I still love to use these and they make me happy just looking at them.

Pech!

De bedoeling was dat hier een foto van 2 kleine wurmpjes zou komen, de wurmpjes zijn vandaag precies 10 jaar geworden! Om precies te zijn vanmiddag om 15.30 en 15.38, achterstevoren, billetjes eerst! Knap van mij he? Helemaal zelf gedaan ook nog!

Nou ja, alle goede bedoelingen ten spijt, er is een kleine kink in de kabel. Gistermiddag onverwacht te horen gekregen dat de ouder-kind voetbalwedstrijd toch door zou gaan. Echtgenoot zou dat nooit meer op tijd halen, dus moeders met oudste zoon in voetbalkleding (wij moeten uiteraard voor 2 kinderen 2 ouders leveren). Ging allemaal prima, tot het moment dat ik uiterst sportief even aan wilde zetten voor een sprintje om één van die kleine rotjochies eruit te lopen.....nee dus! Voor ik het wist lag ik op de grond, wilde fluks weer overeind maar dat zou niet meer gaan.
Van het veld gestrompeld, het laatste stukje van de wedstrijd dapper glimlachend met een lichtelijk vertrokken bekkie op de bank gezeten en toch maar even naar de EHBO.
Jawel! Muts heeft een zweepslag!
Muts had niet moeten voetballen.
Oude mutsenlijf kan daar kennelijk niet zo goed tegen.
Heb nu een uiterst charmante vleeskleurige strakke kous aan, ben fanatiek aanhanger van Paracetamol en zit mezelf in een stoel te verbijten. Ik kan hier zooooo slecht tegen! En het doet nog verrekte zeer ook!

Foto van de kids ligt boven (2 trappen op), fototoestel met de foto's van de taarten ligt ook ergens waar ik niet bij kan. Kids zouden trakteren vandaag....gaat ook niet zoals ik/wij zouden willen. BAH!


There was supposed to be a post here on birthdaycakes and a picture of baby twins (today is their 10th birthday) and stuff but yesterday night I unintentionally became the clown of a parent-child soccermatch..I substituted the Husband, but this ole body was not entirely outfitted to sprint. After a quick visit to the ER (no George Clooney) I was diagnosed with a whiplash….
I sit, lie down, swallow painkillers and crawl around on crutches and lie down some more. No happy camper here!

Effe zitten...

Hijg puf...
Ik heb vandaag getableerd (?), suikerstroop gekookt tot soft ball stage (?) , zijkanten van springvormen wel ingevet en ook een keer niet. In een mega-pan soep geroerd. Eiwitten geklopt, hete siroop erbij gegoten en weer geklopt tot afgekoeld (of zoiets). Hiep hiep hoera voor de standmixer, je zult dat toch allemaal met de hand moeten doen. Nu zet ik het knopje op een standje en kan vervolgens een kop koffie opdrinken. Ondertussen met argusogen volgend wat er in die kom gebeurt, dat dan weer wel. Ik ga hem straks even over zijn stoere rechte ruggetje aaien.

Woehaaaa, op dit moment (à ce moment ci) gaat mijn echtgenoot met zijn lieflijke maat 44 vlak naast mijn taarten op de buffetkast staan, even mijn taart redden. (Echtgenoot: nee hoor schat, ik ga écht niet op je taarten staan). Nee, wat scheelt het? 5 centimeter? Is mij iets te weinig...
Waarom mijn echtgenoot op de kast staat? Hij is slingers aan het ophangen. Asvanweges dat de tweeling morgen hun verjaardag viert. Ze zijn dinsdag écht jarig maar morgen is het alvast feest.

Ik heb dus vandaag twee (2) taarten gefabriekt. Op bestelling. Voor de donkerharige, bruinogige een blanke cake met fruit, voor de blonde blauwogige chocola, véél chocola. Want uiteraard verschillen hun smaken. Zucht. Wil je weten hoe dat ging? Ik ga het je toch vertellen, let op:

Zoon 3: Mam, ik wil eigenlijk zo'n gewone, echte taart met van die heleboel verschillende fruit erbovenop én met aardbeien en zo'n soort slagroom.......stilte.......dan haal ik dat andere fruit er allemaal wel af want dat lust ik toch niet en dan eet ik de aardbeien wél op. Kijkt met een schuin oog naar mijn gezicht, zegt dan: misschien kun je dan ook wel alleen aardbeien doen.

Zoon 2: Heeft al dit gedoe een beetje afgewacht en bekeken en zegt vervolgens: Mam, voor mij hoef je niet zo moeilijk hoor (Mam denkt Oh chips, tóch 2 taarten). Ik wil gewoon wel chocola en dan geen pudding hoor, maar er mag wel iets anders tussen......en oh ja.... kan er dan ook zo'n korstje chocola op?

De eerste de beste die hier morgen binnenkomt en zegt: "Meid je bent hartstikke gek, had je niet gewoon naar de bakker kunnen gaan" heeft een probleem! (Mam?!)
Als diegene dan vervolgens nog zegt: "en er staan geen kaarsjes op!" komt helemáál niet verder dan de drempel! (Maham!?).

Make believe... Zullen we doen alsof?

Let's pretend. Let's pretend it is the end of May and the weather is as gorgeous as it should be in May. Children are playing a final round of hide and seek before bedtime, parents are enjoying their cup of coffee, their faces turned to the last rays of the sun. The harsh truth: I'm wearing my boots again, the kids their fleece sweaters. It's raining 26 hours a day. So we dined outside, made a fire, roasted some marshmallows, and had our coffee (with a little splash of something good to keep warm).

Weet je, we doen gewoon net alsof. Net alsof het eind Mei is en net alsof het prachtig zomerweer is. We eten gewoon lekker buiten, daarna steken we de vuurkorf aan, de kinderen spelen nog even en roosteren marshmallows. Intussen genieten wij van een kop koffie (met een scheutje lekkers erin om warm te blijven), kijken af en toe naar de lucht. Niet om de laatste stralen van de zon op te vangen, maar om te kijken hoe lang het nog droog blijft.