Ik zal het nu echt moeten toegeven, de bodem van mijn creatieve inspiratiebron is bereikt. Dat geeft werkelijk een heel akelig hol geluid. We hebben nog maar een week tot Sinterklaas, er is geen enkele surprise af. Erger nog, er is geen zelfs geen vonkje te bekennen van één van mijn geïnspireerde gedichten.....
Het wemelt hier in huis van de onafgemaakte projecten (allemaal van mijn hand moet ik bekennen), en het zou zelfs zomaar mogelijk zijn je naam te schrijven in het stof op de vensterbanken. Neeee, dat toch niet. Gisteren stof afgenomen, gestofzuigd (stofgezogen?), gedweild en ook! de houten vloeren gedingesd, ik ben zelfs bij met mijn strijkwerk.... Juist, zoals ik al zei: dieptriest dus.
Even een kleine opsomming:
- de badkamer is half geschilderd (mooi geworden!), maar de muren en het plafond...
- het gewraakte
vestje ontbeert nog steeds een sluiting...
- de rok van dezelfde stof wil nog een band...
- nieuwe kussens voor in de zitkamer zijn gemaakt (joepie!)
- nieuw vloerkussen eetkamer is af maar moet nog dicht..
- nieuwe hoesjes eetkamerstoelen zijn af (joepie!)
- ik ben niet meer in het bezit van een zelfgemaakte nep suede broek
- maar inmiddels eigenaar van twee gepatchworkte helften van een kussen..
- nog aan elkaar te zetten maar past niet om het kussen dat ik in gedachten had (ai...)
- patchwork bestaat uit suede en rood ribfluweel...
- enige gelijkenis met suede broek en rode blouse berust geheel op toeval....
- half afgemaakte schoolsurprise voor zoon 2, gedicht is klaar
- half afgemaakte schoolsurprise voor zoon 3, gedicht is klaar
Nog te doen: schoolsurprise zoon 1 voor zijn mentor waarvan we niets weten (mentrix rijmt op nix), alle surprise voor thuis incl. gedichten...
Goh, wat zal ik eens gaan doen vandaag......